Rethymnon algemeen

De provincie Rethymnon heeft iets waar veel toeristen en bezoekers het idee van krijgen dat ze in een andere wereld terecht gekomen zijn. Wat dat ‘iets’ is valt moeilijk te zeggen; is het de zee, de bergen, de mensen die er wonen? Mogelijk ligt het antwoord in de rust die men er vindt. De rust door het ontbreken van de hektiek van de ‘moderne’ westerse wereld, het ontbreken van de haast, agenda’s, afspraken en het heersen van het vrijheidsgevoel.
De provincie Rethymnon wordt door natuurlijke grenzen afgebakend door de twee grootste bergketens van Kreta, het Ida gebergte aan de oostkant en de Lefka Ori aan de westkant.. Rethymno heeft geen natuurlijke haven aan de noordkant en aan de zuidkant is de kustlijn voornamelijk opgebouwd uit hoge rotsen. Dit maakt het dat waarschijnlijk de verstedelijking van Rethymno niet ontstaan is door handelsactiviteiten, in tegenstelling tot Heraklion en Chania, waar Rethymno tussen in ligt. De hele provincie leeft van de inkomsten van de landbouw en het toerisme. Voor de landbouw zijn hier vooral de olijven van belang. Het toerisme vindt men nagenoeg aan de hele noordelijke kustlijn van de provincie en bij een paar baaien aan de zuidkust.

Geschiedenis
Kreta en zo ook de provincie Rethymnon heeft een rijke historie. Op het gehele eiland en in de gehele provincie is de invloed van verschillende culturen nog op vele plaatsen zichtbaar. De veranderende culturen waren soms het gevolg van vriendschappelijke contacten met andere landen en werelddelen maar meestal het gevolg van bruut geweld en overheersing. Het is moeilijk te zeggen wie de eerste bewoners waren van Kreta. Geschat wordt dat reeds 6000 jaar voor Christus mensen op het eiland verbleven. Het eiland is door de eeuwen heen sterk in trek geweest bij de verschillende wereld heersers. Het ligt strategisch gezien uitstekend. Lange tijd is Kreta zelfstandig geweest en is pas in december 1913 staatkundig met het vasteland van Griekenland verbonden. De eeuwen daarvoor en ook de jaren daarna kenmerkten zich vooral door oorlogen en overheersing van vreemde mogendheden. Vooral de Turkse overheersing heeft haar sporen op Kreta nagelaten. De laatste overheersing eindigde pas in 1897. In 1898 namen Russische soldaten posities op het eiland in, voornamelijk bij Chania, en begonnen met de hervorming en oprichting van Kreta als zelfstandige staat met een eigen regering en grondwet. Deze jaren van vrijheid betekende een snelle vooruitgang voor zowel het economische als culturele leven op het eiland en de provincie en stad Rethymno. De infrastructuur werd sterk verbeterd, er kwamen luxueuze privé- en staatshuizen en er volgde de oprichting van theaters en bioscopen. Deze ontwikkeling zette zich voort tot de problematische eenwording in 1913 met het vaste land van Griekenland. Dit bleek een stap terug op dat moment en qua ontwikkeling ging het niet goed. In 1924 woedde er een hevige strijd tussen Turkije en Griekenland en als onderdeel van het vredesplan vond er een mensenruil plaats waardoor de Turkse mensen gedwongen werden weer naar Turkije terug te gaan en de Grieken, gedwongen, Turkije moesten verlaten. Deze ‘nieuwkomers’ hadden een grote invloed op de Kretenzer samenleving en zorgde weer voor een groei op economisch en cultureel vlak. De gevolgen van de tweede wereldoorlog is in de huidige Kretenzer samenleving nog duidelijk zichtbaar. Door de vele overheersingen door de eeuwen heen had de bevolking zich opgeworpen tot een trots en strijdlustig volk dat zich niet zo maar gewonnen gaf. De Duitse invasie in 1941 startte met de landing van parachutisten op het eiland. De locale bevolking verzette zich hevig en het zou het begin betekenen van zeer zware gevechten en een bloedige strijd waarbij vele burgerslachtoffers vielen. In de provincie Rethymnon in het dorp Anogia werden 800 Griekse mannen geëxecuteerd. Bij het naderen van het einde van de oorlog sprongen vrouwen vanaf het fort ‘Fortezza’ bij Rethymno een zekere dood tegemoet om zo te ontkomen aan de gijzeling door de Duitse bezetters. Nu nog gaan vele mannen en vrouwen in het zwart gekleed als teken van rouw. Na de bevrijding in 1944 werd het eiland gekenmerkt door ellende en armoede. Pas in de 60'er jaren kwam er enige vooruitgang in economische zin van Rethymno door de komst van elektriciteit. De opkomst van het toerisme in de 70'er jaren maakte dat de stad en de provincie een stabiele koers ging varen en een sterke economische en culturele ontwikkeling doormaakte. Doordat Griekenland in 1981 bij de EU kwam kon het eiland Kreta daar sterk van profiteren. Met behulp van steun van de EU zijn er vele historische plaatsen gerestaureerd en toegankelijk geworden voor het publiek, zijn wegen sterk verbeterd en konden toeristen het eiland beter bereiken. Van zeer grote invloed was de voltooïng van de snelweg aan de noordkant van het eiland die de oost en de westkust met elkaar verbindt.

Heden
Momenteel behoort de provincie Rethymnon tot een van de rijkste van Kreta. Door het massatoerisme en de hoge productiviteit / kwaliteit van de olijfolie heeft dit gebied enorm kunnen profiteren van de economische welvaart. Dit heeft een grote aantrekkingskracht gehad op vele ondernemers die hier een bar of restaurant begonnen zijn. Uit binnen en buitenland zijn en komen nog steeds mensen die deze provincie uitkiezen om hun ondernemerskwaliteiten te laten zien. Ook komen steeds meer mensen uit Noord Europa naar hier om een 'ander' leven te gaan leiden. De laatste jaren is er dan ook een levendige handel ontstaan in onroerendgoed; van ruïnes die weer opgeknapt worden tot grote projecten met wel 50 nieuwbouw huizen aan de rand van een klein dorpje. De jeugd in Rethymno is bij de tijd , mede door de vele studenten uit andere delen van Griekenland. Ze lopen in moderne kleding en zijn op de hoogte van de laatste snufjes op technisch gebied bv mobiele telefonie. Er heerst wel een flinke generatie kloof. De jongeren zoeken de vrijheid, maar de normen en waarden opgelegd door ouders, grootouders en andere familie leden laten dit niet snel toe. Velen eindigen dan ook in het traditionele rollenpatroon waarin de man de kostwinner is en dat de vrouw thuis het huishouden doet en voor de kinderen zorgt.
De gelden die geschonken zijn door de europeese gemeenschap hebben de infrastructuur flink veranderd en nog steeds zie je overal projecten die met europees gemeenschapsgeld gerealiseerd worden. In 2007 is een start gemaakt met de "opwaardering" van de dorpen. Schrik niet bij een volgend bezoek aan de provincie als u ergens in een klein dorpje een prachtig nieuwe weg compleet met voetpad aantreft. Vaak voorzien van uit natuursteen opgetrokken muurtjes. De stad Rethymno heeft een hele grote verandering ondergaan. Er lopen nu brede voetpaden langs de hoofdwegen in de stad, die aan één zijde voorzien zijn van een afgebakend gedeelte voor fietsers. Ook is het niet meer mogelijk voor auto's om op het voetgangers gedeelte te parkeren. Rustig winkelen, wandelen en fietsen behoort nu dus ook tot de mogelijkheid in Rethymno. Een zelfde metarmorfose heeft het toeristen district vanaf Platanes tot en met Stavromenos ondergaan. Een breed betonnen voetpad is nu het domein van de voetgangers over een afstand van ongeveer 10km.